Çene altlığı, çenenin çalgıya temas ettiği noktayı belirleyen ve gövdeyi terden koruyan parçadır. Kuyruk parçasının üzerinde, solunda ya da her iki yanına taşan biçimlerde üretilir.
Ortada duran altlıklar başın düz kalmasını sağlar; solda duranlar boynu daha fazla çevirir. Seçim, boyun uzunluğu ve omuz eğimi birlikte değerlendirilerek yapılır.
Altlık yüksekliği, omuzluk yüksekliğiyle birlikte değerlendirilir; ikisi aynı denklemin parçasıdır. Yüksek altlık, omuzluk yüksekliğini azaltır ve bazı öğrencilerde omuzluk gereksinimini ortadan kaldırır. Çene kemiğinin altlığa oturduğu nokta bası dağıtır; tek noktada yoğunlaşan baskı ciltte tahriş yapar.
Altlık kenarı keskin değildir; keskin kenar uzun çalışmalarda ağrı üretir. Kenarı yuvarlatılmış altlıklar uzun provalarda daha rahattır.
Abanoz, şimşir ve gül ağacı yaygın malzemelerdir; alerjik cilt için plastik kaplı altlıklar kullanılır.
Altlık vidaları düzenli denetlenir. Gevşeyen vida gövdeye vurur ve tahta üzerinde iz bırakır. Vida denetimi ayda bir yapılır.
Vidalar aşırı sıkıldığında gövde kenarına baskı biner ve tabla üzerinde çatlak riski oluşur. Derslerimizde çene altlığı biçimi ve yüksekliği, omuzluk ayarıyla birlikte tek seferde düzenlenir.