Eşlikli çalma, keman dağarının büyük bölümünün piyano ya da topluluk eşliğiyle yazılmış olmasından kaynaklanır. Sonat ve konçerto dağarı bu yapıdadır.
Eşliksiz çalışılan bir eser, eşlik eklendiğinde çoğunlukla beklenenden farklı duyulur.
Tempo duygusu eşlikle birlikte değişir. İcracı artık tek başına tempo belirlemez. Eşlikçi de icracının nefesini izler.
Giriş noktaları eşlik partisindeki işaretlere göre sayılır ve önceden çalışılır.
Solo çizgi ile eşlik arasındaki denge provada belirlenir ve gerektiğinde gürlük ayarlanır. Piyano kapağı açıklığı bu ayarın parçasıdır.
Uzun eşlik bölümlerinde icracı beklemeyi ve girişini hazırlamayı öğrenir. Bekleme ölçüleri sayılarak takip edilir.
Eşlikli çalışmada armonik yapı duyulur; bu, entonasyonun bağlam içinde denetlenmesini sağlar. Bir ses tek başına doğru duyulabilir ancak akor içinde uyumsuz kalabilir.
İleri düzeyde entonasyon eşlik üzerinde ayrıca çalışılır. Bu çalışma kulak eğitiminin ileri aşamasıdır.
Eşlikçiyle yapılan provalar sahne öncesi hazırlığın vazgeçilmez aşamasıdır. Prova sayısı eserin uzunluğuna göre belirlenir.